Gezichten van Guus: Frank ‘boerenverstand’ Verhoeven

Hier zie je Frank Verhoeven. Hij schetst een mogelijk model voor onze
community Guus. Ik was met Frank aan het ‘brainen’ over hoe we Guus zien
en hoe we Guus in de toekomst graag zouden zien. Ik stelde Frank ook een
paar vragen.

Frank was tot een paar jaar geleden wagenings onderzoeker, maar op een
gegeven moment ging dat kriebelen. Hij vond dat er te weinig echt
gebeurde en die om die reden begon hij voor zichzelf. Inmiddels is hij
zelfstandig adviseur en ondernemer. Hij is gespecialiseerd in duurzame
melkveehouderij. Uit zijn site blijkt dat hij vooral de verbinding
tussen vooruitstrevende boeren (de innoverende praktijk) en derden wil
faciliteren.
Die derden, dat kan bijvoorbeeld beleid zijn. Beleid moet immers steeds
aangepast worden, en de stem van boeren zou daarin zwaarder kunnen
meewegen. Het kunnen ook ‘burgers’ zijn, dat zijn immers de consumenten
van landbouwprodukten.
Frank is een typische bruggenbouwer tussen die verschillende werelden.
Hij is ook niet te beroerd om zélf risico te nemen en vernieuwend aan de
slag te gaan. Zo investeerde hij in een nieuw bedrijf “Boerenbox“.
Boerenbox richt zich op bijeenbrengen en vermarkten van verschillende
soorten streekprodukten. “Boerenbox” is een geschenkdoos vol
streekprodukten.

“Wat zie je in web 2.0?”

Frank is als bruggenbouwer een typische Guus-meemaker. Hij ziet het
voordeel van links tussen verschillende belanghebbenden. Bijvoorbeeld om
een gezonde landbouw sector in de regio te houden is het belangrijk dat
produktie en consumptie gekoppeld zijn in een streek. Daarvoor zijn
links nodig tussen verschillende belanghebbenden. Dat soort
‘verbindingen over grenzen’, daarbij heb je dus weinig aan een community
van éénsoortige mensen. Daar zou een brede, verbindende community als
Guus wel eens nuttig kunnen zijn.

Daarnaast is Frank een fan van web2.0, sinds hij heeft ontdekt hoe
effectief het “sociale” web kan zijn. Het begon met steeds meer
contacten op Hyves, maar het 1-op-1 antwoorden op de persoonlijke pagina
van anderen was niet zo efficient. Het idee van een blog was geboren.
Jules Stuifbergen bouwde voor Boerenverstand een web2.0
interactieve blog, met twitter (microblog) en verschillende rss feeds ingebouwd.

Heel bijzonder is de innovatie kaart, waar de innovatieve of bijzondere boeren die
Frank tijdens zijn werk ontmoet in aangegeven staan. Je kunt in- en
uitzoomen en de kleine profielschets van de boer lezen. Je kunt zelfs
meewerken aan de “Duurzame Melkveehouderij Innovatie Kaart”, door het
contactformulier.

innovatie kaart van Boerenverstand

innovatie kaart van Boerenverstand

Met blogs gaat Frank vrolijk verder. De site van een groot project in Drente “duurzaam boer blijven”, moet het model worden voor diverse regionale
duurzame melkveehouderij programma’s. Iedere regio krijgt zijn eigen
interactieve site op basis van een blog, door die onderling te koppelen
is ook “nationale” content toe te voegen.
Onder andere door strategische rss feeds naar Guus, en andersom, rss
feeds van Guus naar de blogs, wil Frank zijn eigen projecten versterken.

(Frank laat Guus voor zich werken, als kennismaker en soms ook als marketeer. Guus wil ook voor jou werken. Guus is van iedereen.)

Mogelijk model voor Guus

mogelijk model voor guus

mogelijk model voor guus


Schets van een mogelijk model voor Guus. Voor een gezond platteland in Nederland hebben we elkaar nodig. Boeren, ondernemers in de “nieuwe” sectoren, beleidsmakers, LNV mensen, adviseurs, plattelandsbewoners, gemeente ambtenaren, waterschappen, agribusiness, onderzoekers en onderwijs; ieder speelt zijn rol. Guus is niet het territorium van één van deze soorten, Guus is van iedereen. Zo ontstaat een neutrale ontmoetingsplek waar we elkaar kunnen vinden en samen kunnen werken aan een vitaal platteland.

Guus is dus níet de plek bij uitstek waar je alles over melkveehouderij te weten komt. Of over landschapsbeheer als tweede tak. Maar Guus kan wel de weg wijzen naar bronnen daarover en (als ze bestaan) naar communities of fora daarover. Guus verbindt.

We realiseren die brede dekking door koppelingen naar bestaande en toekomstige media/ communities, bijvoorbeeld melkvee, zorglandbouw, Platteland2.0ning, weekblad/site De Boerderij. Koppelingen bestaan uit rss feeds over en weer, en menselijke bruggenbouwers. Deze laatste “boundary spanners” (de groene stipjes in de schets) vormen deel van de kern van Guus. Zij vormen de motor van Guus en blijven dat doen, omdat ze waarde ervaren. Als je dit leest, ben je misschien ook zo’n bruggenbouwer. Overweeg hoe je Guus voor je kan laten werken. Stel bijvoorbeeld een vraag op Guus, of neem contact op met anderen via de Platteland2.0 ning.

Guus Meemakers middag


De Guus middag zie je hier in fotos. We hebben -zoals het plan was- een paar uurtjes gewerkt, en daarna lekker samen (satée, nasi, verse woksels) gegeten. We moesten voor negen uur het gebouw uit (in Hoog Catherijne, Utrecht), omdat ze in de lifthal nieuw beton gingen storten. Bijna slaagden we er nog in onze voetstappen te laten vereeuwigen in het natte cement. De afterparty in een café in Utrecht was ook nog gezellig.
Hieronder een samenvatting.

Wie waren er:
Pauline Schipper (Ideeel+) profiel
Sanne Roemen (Oomph) blog
Rene van der Leest (Ideeel+, zorglandbouw) profiel
Dorine Ruter (ETC) blog NL
Co Scholten (melkquotum prikbord) .
Robert Bodde (Boerderij.nl)
Jurgen Scholten (zorglandbouw) profiel
Fank Verhoeven (Boerenverstand en Boerenbox)
Harry Roetert (Stimuland) profiel
Mellouki Cadat (Movisie) profiel
Gerbrand van Barneveld (Movisie) profiel
Maarten Fischer (Taskforce Multifuncitionele Landbouw) profiel
Jifke Sol (zelfstandig) profiel
Willem van Weperen (ETC) profiel
Drees Peter van de Bosch (regionale prod. in landelijke supermarkt) blog
Josien Kapma (zelfstandig) blog

Jeroen Vis, Jaqueline Stokman waren geveld door de griep.

Wat deden we?
Inventarisatie–Hoe maak ik mijn werk beter met Guus (en wat is mijn werk)?

kennis vergaren, verrijken, eigen kennis delen, bundelen, verspreiden, bookmarks delen, netwerk uitbreiden, ruimte voor out of the box denken, etalage, meer opdrachten vergaren, netwerk onderhouden, mensen op je radar houden, inspiratie, nieuwe ideeen, neutrale ruimte om ideeen te ontwikkelen, samenwerken, leren over web2.0 en digitale snelweg, nuttige informatie komt langs zonder dat je wist dat je daar naar op zoek was, leuk om mensen te ontmoeten die je al een beetje kent van online

Blijkbaar is er dus bestaansrecht voor Guus.

Plenaire discussie –Hoe maken we de waarde van Guus groter?

-meer leden
-betere interface van Guus, aantrekkelijkheid vergroten.
-meer kwaliteit (dus relevante uitwisseling, inhoudelijk, thematische verdieping)
-grotere web2.0 populatie en web2.0 vaardigheden onder relevante organisaties en doelgroepen (bv meer en slimmer ontsluiten met rss feeds)
-meerwaarde van Guus zichtbaar maken

Groepswerk –We hebben bovenstaand uitgewerkt in meer detail

Een deel van de discussie en ideeen kon direct in “Guus beleid” vertaald worden. Dat gedeelte vind je terug onder de tab “Veelgestelde vragen” van Guus’ blog.

Ideeen:

  1. Korte algemene Guus ppt presentatie voor algemeen gebruik op Slideshare zetten.
  2. Adres van Platteland2.0 NING op het visitekaartje en OOK op Guus.net.
  3. Organisaties prikkelen om hun info ook toegankelijk te maken voor Web 2.0. gebruik RSS promoten: web 2.0 evangeliseren gaat hand in hand met Guus evangeliseren.
  4. Ook de menselijke links: boundary spanners koesteren
  5. Een cursus web 2.0 subsidieren voor nieuwe Guus leden. Voor Guus heb je geen cursus nodig, maar voor je eigen web2.0 gebruik wel. de web2.0 cursus verbinden aan lidmaatschap Guus, want dan stimuleer je mensen ook om er content aan toe te voegen. Bijvoorbeeld: 50% kosten zelf 50% lnv.
  6. de web2.0 cursus benutten als om alternatieve interfaces van Guus te testen.

lijst van verbereringen aan interface:
Verbeteren waardoor er dynamiek is en goed kan zien welke content relevant is.

  1. vragen staan nu heel prominent rechts, vragen verder naar onder
  2. links en bloggers / blogs scheiden.. onderscheid zien tussen weblogberichten die door een lid zelf geschreven zijn en links die door een lid gedeeld zijn.
  3. top 10 van actieve bloggers, meest getagde sites. Uitgelicht.
  4. Op die link reageren door een waardering te geven ofzo.
  5. Als je er komt moet er elke keer iets nieuws staan. Vragen zijn nu nog te statisch.
  6. meer visuals? bv fotos prominenter
  7. ‘Tell a friend’ functie voor Guus.
  8. Per thema een format. Dat lijkt dan weer op een netvibes pagina die je zelf kan samenstellen uit mensen die je volgt , nieuwd, weblogs die je volgt, agenda. Mensen worden geboeid door inhoud. Dan kan iedereen zijn eigen NING opzetten en guus ontsluit dan die ning.

Afrondende opmerkingen

  • Guus is een soort dynamische startpagina. Elkaar benutten om een filter te zijn in die info. Dat kan alleen als we elkaar leren kennen.
  • Waarde van Guus is er nu al: netwerk uitbreiden, neutrale ruimte voor idee ontwikkeling en projectontwikkeling, contacten en waardevolle informatie.
  • Nu dus meer exploreren en exploiteren. We moeten af van het over Guus praten, we moeten ‘op’ Guus praten. Maak dus je profiel neem web2.0 in gebruik, ga bloggen en taggen en koppel dat aan Guus. Je kan Guus alleen maar body geven door je eigen webpresence te bouwen.
  • Gebruik de tijd die Josien toebedeeld heeft gekregen om te leren en te helpen Guus te gebruiken voor je netwerk.

Interview met Dorine Ruter over Landbouw en Zorg

Dorine heeft per email gereageerd op een paar vragen van mij. Bedankt Dorine!

Dorine, uit je bookmarks en blog blijkt een grote belangstelling voor zorglandbouw. Hoe komt dat? Waarom is landbouw en zorg -in combinatie- belangrijk volgens jou?

De verhalen die voorbij komen inspireren mij steeds. Hoe ex-verslaafden hun zelfvertrouwen terugkrijgen door de enorme warme benadering van verstandelijk gehandicapten met wie zij samenwerken op een boerderij, hoe mensen met een burn-out weer op krachten kunnen komen, een nieuw en natuurlijk tempo van werken vinden, hoe de boer extra maatschappelijke waarde aan zijn/haar bedrijf kan geven door deze sociale/zorgfunctie te vervullen. Het zijn vaak hele emotionele verhalen. Dat raakt me wel.

Mooi vind ik ook dat zoveel van die boeren echt vierkant achter hun werk staan (dat kan niet iedereen zeggen, denk ik) dat ze ook eigenlijk altijd openstaan voor bezoekers op de boerderij om uit te leggen hoe alles in zijn werk gaat. De opendagen in de zomer tellen zoveel deelnemende zorgboerderijen. Erg leuk om te zien. Ik denk dat die basis – dat geloven in je werk en daarover met anderen willen praten – van grote betekenis is voor de ontwikkeling van de sector, van het samen leren, elkaar inspireren, maar ook elkaar uitdagen en verder ontwikkelen.

Je bent ook betrokken bij de CoP “Farming for Health”

Dit is hoe mijn belangstelling in eerste instantie werd gewekt. Door de Community of Practice Farming for Health, waar mijn ETC collega Kees Manintveld lid van was. (zie ook hier voor meer info) Ik heb ze een aantal jaren geleden geholpen met het opzetten van een website, en ben toen aan de praat geraakt met één van de leden, Yvon Schuler van ORGYD. Een paar jaar achter elkaar organiseerde die groep mensen een grote bijeenkomst, waarna de internationale uitwisseling tussen de leden bijna een heel jaar weer stil lag. We zijn toen samen aan de slag gegaan om die uitwisseling wat meer aan te wakkeren. Is een moeilijke klus gebleken, en nog steeds, maar met de groeiende golf van interesse in landbouw en zorg binnen Europa neemt ook het aantal leden van de groep toe en vindt er meer uitwisseling plaats.

… en de organisatie van de ontmoetingsdag 13 jan. Waarom organiseren jullie deze dag? Wat moet er die dag gebeuren zodat
jullie blij naar huis gaan?

De ontmoetingsdag aanstaande dinsdag is voortgekomen uit een eerdere CoP dag afgelopen Juni (bij het LEI). Een van de deelnemers die middag, Jolanda van de Beek van de Stoas Hogeschool, was erg enthousiast om een vervolgbijeenkomst te organiseren. Haar enthousiasme heeft aanstekelijk gewerkt en Jolanda’s collega’s bij Stoas waren snel overtuigd. Er is een leuk programma samengesteld met twee sprekers in de ochtend, twee excursies in de middag en veel ruimte voor kennismaken en kennis delen daar omheen. De deelnemers die zich hebben ingeschreven zijn veelal zorgboeren, een aantal adviseurs en procesbegeleiders uit de sector, enkele onderzoekers en daarnaast een opvallend groot aantal mensen uit het onderwijs. Er is natuurlijk een aantal mensen (docenten en studenten) van Stoas zelf aanwezig, maar er heeft zich ook een grote groep docenten en een clubje studenten van MBO opleidingen uit heel het land aangemeld. Ik heb begrepen dat er een community of practice is opgezet waarbinnen een aantal MBO mensen bezig is om een curriculum op te stellen voor MBO onderwijs rondom landbouw en zorg. Ik hoop dat de deelnemers op deze dag allemaal iets voor elkaar kunnen betekenen. Dat mensen het gevoel hebben dat ze hun goede ervaringen konden delen, dat ze zelf nieuwe ideeën hebben opgedaan, of dat ze net de juiste vragen hebben gesteld om bepaalde verhalen boven water te krijgen. Alles wat er die dag gedeeld wordt is natuurlijk mooi meegenomen. Vanuit het CoP perspectief vindt ik het het mooiste als mensen het gevoel houden graag nog een keer verder te willen spreken met deze of gene. Eigenlijk hoop ik dus dat mensen “ontevreden” naar huis gaan en ook na deze bijeenkomst contact met elkaar zoeken.

We zitten eigenlijk al over de max van 40 deelnemers, maar misschien kunnen er nog twee a drie mensen bij. Tijdens de bijeenkomt in Juni hebben we besloten liefst 1 a 2 keer per jaar een bijeenkomst te organiseren, dus er komen nog nieuwe kansen. In Mei zal de internationale CoP workshop plaatsvinden, dit jaar in Pisa. Wellicht is de volgende Nederlandse bijeenkomst dan pas na de zomer? Dat hangt er ook vanaf of er mensen zijn die zo’n bijeenkomst willen organiseren. Hopelijk zijn er a.s. dinsdag nieuwe enthousiastelingen om dat stokje over te nemen!

Wat zijn volgens jou/jullie belangrijke issues op dit moment om landbouw en zorg verder te brengen?

Dat vind ik een moeilijke vraag. In Nederland is de sector al een dikke 25 jaar in ontwikkeling. In die tijd is er veel geleerd. Er zijn goede publicaties over landbouw en zorg, over de combinaties van verschillende soorten doelgroepen, over verrijking voor zowel cliënt als boer, hele kwaliteitshandboeken zelfs voor inrichten van de zorgfunctie op de boerderij. Opendagen, studiebijeenkomsten en andere gelegenheden te over om van elkaar te leren. Boeren die nu aan de slag willen als zorgboer vinden (relatief gezien!) een gespreid bedje.

Aan de andere kant lijken vrijwel alle zorgboeren permanent te zoeken naar nieuwe, betere manieren van opvang en begeleiding van cliënten, afzet van hun landbouw producten, nieuwe nevenactiviteiten, en daarnaast naar goede contacten met zorginstellingen en gemeenten over hun maatschappelijke rol en de wederzijdse verwachtingen. Vanuit de zorginstellingen wordt weer hard gezocht naar ondernemers die bepaalde kwaliteit en continuïteit kunnen garanderen voor de opvang van die vele, vele cliënten. Liefst in grote groepen, zodat het regelwerk per cliënt niet de pan uit rijst. Dan is er natuurlijk nog de vraag wie het allemaal moet gaan betalen. De zorgsector, met alle bezuinigingen? Draait de boer er zelf voor op, te bekostigen via de boerderijwinkel en die extra vergaderschuur? Of juist de gemeente en provincie, met alle budgetten en subsidies waarin maar weinig mensen goed de weg weten? Dat zoeken tussen al die opties en ontwikkelingen zal nog wel even doorgaan.

Wat mij persoonlijk opvalt is dat een ‘professionalisering’ van de sector door de ene partij als doel wordt gezien, door de ander juist als doembeeld, en door een derde weer als iets wat allang is bereikt. Wat professionalisering is, verschilt denk ik voor al die partijen. Keiharde cijfers presenteren, social return on investment meten, “gewoon” goed werk leveren, openstaan voor het niet-meetbare van het agrarisch werk. Dat zijn allemaal aspecten die bij elkaar komen wanneer die zeer diverse partijen elkaar opzoeken. Er wordt hard gewerkt aan nieuwe manieren van samenwerking, waarbij beide partijen krijgen wat zij zoeken. Zekerheid, continuïteit, en toch ook vrijheid om zichzelf te blijven. Het is – met respect voor elkaars standpunten – zoeken naar waar de raakvlakken liggen: de openingen voor (verdere) samenwerking in de toekomst. Want uiteindelijk is de zorglandbouw een prachtige kans voor al die betrokkenen.

Wilt u reageren op het interview met Dorine? Discussieer mee op de Platteland2.0 ning!